Geçen yıl Mart ayında bir haftasonu Antalya ya gitmiştik..
Eşimin uzun süredir göremediği bir dostuna hasreti tavan yapınca bizede uçmak düştü..
Böylece Ayşe de ilk kez uçağa binmişti her seferinde anneannesinde tepesinden geçen her ucak sesinde cama koşmaktan onu kurtarmıştık:)
Neyse ki bir arkadaşı onu bekliyordu...hemen kaynaşıp coşmuşlardı Zeynep Sude ile..
Karşı komşuları ressam bir hanımmış...
Kapıdan belliydi zaten..
Fotoromanlı bir kapı görmüşmüydünüz daha önce...
Cuma gecesi 12 gibi oradaydık..
Cumartesi bol rüzgarlı hatta fırtınalı yağmurlu bir güne uyanmıştık..
Bir deniz kenarına gidelim dedik aman Yarabbii deniz bembeyaz köpük köpüktü...Yüzümüze yüzümüze tuzlu sularını çarpıyordu ama biz yinede sevdik onu...
falezlerde cekirdek çitlettik biraz ama 2 çocuk olunca kısa bir çarşı turu ve reçel alışverişi ile sonlandırdık geziyi....
vee Pazar yine maceralı bir sabahdan sonra ulaştığımız bu cennetten bir köşe...
Düden şelalesi nasıl bir güzelliktir...
mis gibi hava...oksijen...
baharda gidilesi yerlerden biri..Yazın malum,turistten geçilmiyor...
3 ses kulağa hoş gelır derler yaa..Su sesi gerçekten dinlendiriyor...
bakın şu şımarığa..dişleri bile yok...
Baba bizi Düden e göndeeeerrr :)))
Ne güzel olur ama ..
